Laat ik me even voorstellen

© Deze foto is gemaakt door Mireille van Breugel.

Wie is Maria Stomphorst?

Laat ik mij even voorstellen. Ik ben Maria Stomphorst, 51 jaar. Ik kom uit een groot gezin, zelf heb ik twee kinderen. Ik heb veel levenservaring, en het zou zonde zijn als ik hier niets mee doe. Ook voel ik mij geen goede moeder als ik niet opkom voor de zwakkeren in de samenleving. Dan doel ik vooral op kinderen. Ook volwassenen zijn immers kind geweest. Hiermee wil ik zeggen dat wij kinderen iets aanleren en als volwassenen horen wij een goed voorbeeld voor hen te zijn. Maar we leven in een jachtige en stressvolle tijd, waarin doorgaans weinig tijd en aandacht is voor de jongeren. Hierdoor creëren wij deels zelf hangjongeren.
Nu heb ik een project bedacht om dergelijke problemen proberen te voorkomen. Mijn motto is: jong geleerd, is oud gedaan. Het project wil ik dan ook met zoveel mogelijk kinderen uitvoeren. Met hen kan ik tevens mij creativiteit delen. Ik geef de kinderen opdrachten waarbij ze bijvoorbeeld een kasteel mogen tekenen. Mijn droom is om een echt kinderkasteel te realiseren. We bouwen daar samen aan met de kinderen, en zo bouwen we aan een betere toekomst. Zoals de zon langzaam opkomt, zo zal er langzaamaan een heus kinderkasteel verschijnen. Hierin komen zij ook tal van beroepen tegen. Als iedereen hier maar hetzelfde over denkt, dan slaagt het project voor de volle 100%.

Maria

Maria verteld

Kijk het leven zit vol verrassingen, eerst ben je klein en dan ben je groot.

Nou ja groot je word volwassen ik ben nog niet groot.

Toen ik klein was had ik blond haar en toen werd het steeds donkerder.

Als je goed kijkt had ik toen ik klein was blauwe plekken op mijn knie.

Ik ondernam wel eens iets en soms ging het mis.

Ja ondernemend was ik wel en ondeugend maar ook lief.

Ik plukte bloemen uit de tuinen bij mensen voor mijn oma, dat mag natuurlijk niet.

Maar ik deed dit niet bij oma want dan was ik bang dat zij het zou zien.

Ja eigenwijs was ik ook wel. Als ik pony ging rijden dan het liefst met een jurk aan.

Ik vertel niet alles je kan mij wel vergelijken met pippi langkous.

Ieder kind heeft fantasie dat is heel gezond, dan ga je oplossingen bedenken en soms ook niet.

Dan blijft het bij fantasie een soort van droombeeld.

Ik zag bloemen staan dacht direct aan mijn oma. Ik heb ze toen geplukt en gegeven,dat was de oplossing.

Oma was blij en boos. Zij vond het lief dat ik ze voor haar had geplukt, maar was een beetje boos dat ik ze bij andere mensen uit hun tuin had gehaald.

Mijn oma zei toen: 'Iets wat niet van jou is,daar blijf je van af.'

Toen heb ik ze daarna uit de tuin van mijn oma geplukt, en toen was opa boos, want hij keek naar stelen zonder bloemen.

Soms pakt een idee goed uit en soms niet. De natuur is ook creatief. Soms komt er opeens een bloem uit de grond van uit het niets .

Dat noem je scheppende kunst. Nu heb ik fantasie en een idee dit kan omgezet worden in werkelijkheid door het te gaan doen dat noem je ondernemen

Hier heb je veel doorzettingsvermogen, discipline, moed,durf,regelen,organiseren en veel structuur voor nodig.